Ο δεκάλογος του αρχάριου και μη.. παίκτη ρακέτας.
Κρατάμε τη λαβή όπως θα έπρεπε και όχι όπως μας βολεύει,με λίγη σωστή κοντινή απόσταση,το αποτέλεσμα σύντομα θα πλησιάσει το 100% για ένα σωστότερο σας κράτημα.
Στεκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο,ίσια στον απέναντι μας,για να μη μικρύνουμε το φάσμα του στόχου του συμπαίκτη μας,στην τετράδα,ο διπλανός μας να είναι τουλάχιστον 1.20m.μακρυά.
Επιδιώκουμε δυάδες,παρά τετράδες τους πρώτους πέντε μήνες,προτείνοντας παίκτες που γνωρίζουν το παιχνίδι,διαφορετικά θα παίζεις για πάντα πιο γρήγορα και πιο σταθερά απέχοντας από ποιότητα.
Υπομονή..όλες οι μέρες,οι παίκτες,τα γήπεδα,οι ορατότητες, η φυσική μας κατάσταση,μπαλάκια,ανατομία λαβών και συνήθεια των παικτών και γνώσεις,δεν είναι ίδιες.
<Θεωρούμε> το καρφί μας μέσα,όταν υπάρχει επαναφορά μπάλας,για την τελειότητα,αναρωτιέμαι,για το συγκεκριμένο καρφί που θα κάνω,είναι έτοιμος για τη δύναμη αυτή?
Μικρού τύπου αντιδράσεις από παρατηρήσεις πιο έμπειρων,μπλοκάρουν συμβουλές για τα επόμενα παιχνίδια και τη ζήτησή σας σαν συμπαίκτη.Θέλουν τη βελτίωσή σας και όχι συνεχή καθοδήγηση.
Απορίες,αναλογισμοί,ενυδάτωση,διατροφή, ραντεβού,συμπεράσματα,συνθέσεις παικτών πριν και μετά το παιχνίδι βοηθούν.Είναι εύκολη η εξέλιξη μόνο όταν γνωρίζουμε τα απαραίτητα.
Σημαντικότερη η κυκλοφορία της μπάλας,ας ευχηθούμε στα σαράντα χρόνια που παίζουν κάποιοι να βελτιώσουν ή να γνωρίσουν τη σωστή κατεύθυνση και τροχιά της μπάλας.
Σχέση άγνωστων,γυμναστική,σημάδι,επιτυχία κίνησης καρπού από σωστό μπροστινό σήκωμα του χεριού,φιλία,εκτόνωση,οξυγόνο...
Η εξέλιξη και η καρδιά της ρακέτας χτυπάει στην Αθήνα με τη στήριξη μικρότερων πόλεων.Ας σεβαστούμε αυτό που έχουμε χωρίς ενοχλήσεις στους γύρω μας,για να το έχουν αιώνια τα παιδιά μας
Πολλά από τα αναφερόμενα γνωρίζουμε πως κάποια αγγίζουν κάποιους και κάποια άλλα κάποιους άλλους.Έστω και λίγο να βοηθήσουμε σε κάτι θα είμαστε ικανοποιημένοι.Χρειάζονται μερικές εβδομάδες ίσως και μήνες να ερμηνεύσουμε απορίες και καταστάσεις για το αγαπημένο μας παιχνίδι.Βασική προυπόθεση να ξεκινήσουμε από κοντά.Ίσως και λιγότερο από τέσσερα μέτρα.Γιατί όμως?..ξεκινώντας απο κοντά μαθαίνουμε να σημαδεύουμε πιο γρήγορα,όχι μόνο στο καρφί,αλλά πιο πολύ στην κυκλοφορία(στρώσιμο)που είναι το σημαντικότερο κομμάτι του παιχνιδιού.Παίζοντας κοντά αναζητούμε την μπάλα πιο πολλές φορές,αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να κινούμαστε πιο πολύ.Ανοίγοντας την μπάλα αρκετές φορές απο ψηλά και δεξιά του συμπαίκτη μας(αν βέβαια είναι δεξιόχειρας) μαθαίνει να ανοίγει το χέρι μας προς τα έξω,αυτο έχει ως αποτέλεσμα να μπορούμε να πάρουμε κάποιες φορές και τις αριστερές μπαλιές που θα μας έρθουν.Παίζοντας κοντά η διάρκεια έχει πιο πολλές πιθανότητες να κρατιέται η μπάλα στον αέρα.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυναμώνει το χέρι μας πιο πολύ πάνω στη ρακέτα μας.Η κοντινή απόσταση θα μας βοηθήσει να μάθουμε σύντομα ένα στρώσιμο της μπάλας ύστερα άπο ένα καρφί μας.Το γρήγορο κοντινό παιχνίδι σε λιγότερο από τέσσερις μήνες σωστής εντατικής προπόνησης θα μας βοηθήσει να αναζητάμε την μπάλα αναπηδώντας.Αυτό το μικρό ελαφρύ πηδηματάκι εκφράζει την επαγγελματική κατάρτιση έως ένα σημείο θα μπορούσαμε να πούμε.Τέλος,μήπως πρέπει πριν παίξουμε μακρυά,να κάνουμε από κοντά αυτά που θα γίνουν στις μεγάλες αποστάσεις?
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ απλά θα μπορούσαμε να σας πούμε ότι το όμορφο και δυναμικό γρήγορο θέαμα παίζεται πλέον από ψηλά.Γιατί όμως? πώς βγαίνουν τα συμπεράσματα αυτά?υπάρχουν πλεονεκτήματα και τα αναφέρουμε αυτά? ναι...όχι επειδή το 95% των παικτών σε όλη την Ελλάδα παίζει πλέον από ψηλά,αλλά επειδή αρκετοί παίκτες έχουν αλλάξει ως προς το νέο στυλ,εδώ και μια δεκαετία περίπου(ειδικά στη βόρειο Ελλάδα και έχουν παραμείνει σε αυτό,χωρίς να θέλουν να σκεφτούν πως έπαιζαν παλιότερα.Μικρό το ποσοστό (3%) των παικτών που άκουσαν και είδαν το νέο στυλ από ψηλά,αλλά δε γίνεται σε μια ώρα να τα εξηγήσουμε όλα και έμειναν στο μακρινό.Δεν είναι όμως η απόσταση,γιατί όταν μάθει κάποιος καλά οι αποστάσεις ανοίγουν και παίζουν και οι νέοι παίκτες μακρυά.Όλο το σκεπτικό όμως είναι στη φιλοσοφία του νέου στυλ θα λέγαμε που παίζεται από ψηλά και λίγο δεξιά μας.(για όσους έχουν δεξιό χέρι.Από προσωπική εμπειρία μαθαίνοντας τη φιλοσοφία του παιχνιδιού, μετά από λίγες εβδομάδες διαπίστωσα ότι τέσσερα χρόνια παίζαμε λάθος όσο παράξενο και αν ακούγεται.Τρέχαμε, πηδούσαμε,καρφώναμε,ότι κάνουμε και τώρα.Τι αλλάζει επομένως?Λίγες βασικές διαφορές που μπορούμε να σας πούμε για τους νέους μας παίκτες,αλλά και για κάποιους παλιότερους,πιο πολύ όμως για αυτούς που ξεκινούν τώρα.Παίκτες που έπαιζαν πολλά χρόνια και με βαριές ρακέτες,με σημαντικούς τραυματισμούς στα χέρια,παίκτες που πολλές φορές είχαμε αναρωτηθεί,αν αλλάξουν και γυρίσουν στις ελαφριές ρακέτες και στο γρήγορο παιχνίδι.Για όσους είχαν την τύχη να είναι σε κάποιους ομίλους η να παίζουν δίπλα σε νέους παίκτες,άλλαξαν ,άλλα,πως άλλαξαν? αφού έπαιζαν ολόκληρες δεκαετίες.Πολύ απλά,είχαν αλλάξει όλοι και ΄εμειναν μόνοι.Όμως άλλαξαν όχι επειδή δεν έπαιζαν οι ίδιοι γρήγορα,αλλά επειδή οι νέοι παίκτες έπαιζαν πιο γρήγορα και πιο θεαματικά από αυτούς,ενώ έπαιζαν μόλις ένα μήνα.Πολλοί τελικά άλλαξαν και παίζουν από πάνω και συγχαρητήρια.Αρκετοί αγανακτισμένοι με τους χρόνιους τραυματισμούς και τον μεγάλο τους θυμό για τον τρόπο παιχνιδιού.Όμως να...ξεκίνησαν,παίζουν πλέον όπως όλοι...παίζουν όμως σωστά?πάλι τα ίδια θα σας πούμε,πάλι λάθος...ποιος τελικά είναι ο σωστός τρόπος παιχνιδιού?
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς θυμηθούμε λίγο τα παλιά μας παιχνίδια.Για όσους κάρφωναν απο ψηλά και έπρεπε να σημαδεψουν χαμηλά,σας λέει κατι? λίγο μειονέκτημα σε αντίθεση με το να καρφώσω σε μια ευθεία στον απέναντι? έχετε καταλάβει ότι όταν ένας είναι πιο ψηλός απέναντι μας έχουμε πλεονέκτημα στο καρφί? και πως δυσκολεύμαστε να τον ανοίξουμε διότι για να καρφώσει την μπάλα δυνατά θα πρέπει να του έρθει η μπάλα από ένα σημείο ψηλότερο από αυτόν και φυσικά να έρθει η μπάλα μπροστά του.Στην πράξη βέβαια οι εξηγήσεις είναι πιο απλές.Ο ψηλότερος πάλι έχει μειονέκτημα στην επίθεση γιατί σημαδέυει χαμηλά,αλλά πλεονεκτεί στην κυκλοφορία,αφού δε χρειάζεται να σηκώσει την μπάλα ψηλά για να καρφώσει ο συμπαίκτης του.Τα παραπανω τα αναφέραμε για ένα και μόνο λόγο.Παίζαμε άμυνα σε όλο το φάσμα του σώματος μας και παίρναμε τις χαμηλές μπαλιές για να τις επιστρέψουμε πάλι σε ψηλά σημεία.Το δεύτερο και σημαντικό λάθος μας ήταν η άμυνα ρεβέρ που είχε καθιερωθεί παλαιότερα.Δεκάδες των αριθμό τα μειονεκτήματα της συγκεκριμένης άμυνας.Σαράντα των αριθμό. Kάποια στιγμη ισως αναφερθούμε σε αυτά.Επομένως ξεκινούμε για όσους έχουν την τύχη να γνωρίσουν το νέο μας παιχνίδι.Μπορεί να το βλέπουν και να το ξαναβλέπουν,να το παίζουν συνέχεια,χρόνια ολόκληρα και όμως για κάποιους που γνωρίζουν καλά το παιχνίδι, βλέπουν παίκτες να τρέχουν και να οργώνουν το γήπεδο και να μη μπορούν να καταλάβουν προς τα πού είναι οι εστίες για να βάλουν ένα γκολ.Προβληματισμός? άλλος δεν κάνει αυτό,άλλος δεν κάνει εκείνο.Γνωρίζεται γιατί? αν ξεκινήσει κάποιος να μάθει μπάνιο στα βαθειά αντιλαμβανεστε τί θα γίνει? ο εγωισμός μας όμως να μη παίξουμε λίγο κοντά τις πρώτες μέρες γιατί είμαστε άντρες ή γιατί μας βλέπουν γυναίκες ή γιατί θέλω να κινηθώ πιο πολύ ή γιατί δεν μπορώ τόσο κοντά,εχει ως αποτέλεσμα παρόλου που κάποιος προθυμοποιείται να μας δείξει το παιχνίδι και ας νιώσουμε λίγο τυχεροί,δεν επιθυμούμε.Δεν θέλω ούτε να ακούσω,ανάλογα τον κάθε μας χαρακτήρα υπάρχει πάντα και η διάθεση.Μηδέν εγωισμό πρέπει να έχουμε παντού και ειδικά στη ρακέτα που είναι συνεργασία.Μαθαίνω περισσότερο σωστά για να έχω λιγότερες διαφωνίες με τους συμπαίκτες μου.
ΑπάντησηΔιαγραφή